Enter! De eigenaren op de Dijk

Wie maken nu eigenlijk de dienst uit op de Haarlemmerdijk als het gaat om (winkel)vastgoed? Het was een nieuwsgierig makend thema op een bijeenkomst in de Roode Bioscoop, georganiseerd door Matthew Eelman, de gebiedscoordinator en Centrum XL. Dat is een platform van het bedrijfsleven en de gemeente, voorgezeten door Polle Janssens. Niet zo verrassend is misschien dat De Key met 3800 woningen en 120 bedrijfsruimtes een grote vinger in de pap heeft op de Dijk en daarbuiten. De corporatie beschikt over de sociale woningbouw aan de Vinkenstraat en bijvoorbeeld de toren aan de Nieuwe Houttuinen. 

Verrassend is de vastgoedmaatschappij Aham die vorig jaar de ABN AMRO aan het Haarlemmerplein heeft verworven en reeds eigenaar is van Zoet & Hartig en The Building. Betty Kalff (Aham) bekende dat ze met de oude bank in hun maag zitten: de gemeente, bang als ze is voor een toeristische trekpleister, stelt strenge eisen aan functie en bestemming. Daardoor zijn horeca of een gemengde formule niet mogelijk. Iris Griek, aanwezig namens de gemeente, bood een helpende hand. Er zou bijvoorbeeld ook een ruil mogelijk zijn waardoor Aham twee panden in de portefeuille van bestemming zou kunnen wisselen. Griek erkende dat de casus van de viswinkel in de Leidsestraat die een counter in de etalage had neergezet, sturend is geweest. ‘Als we daar niet tegen optreden heb je er zo weer een Nutella-winkel bij. We willen niet de binnenstad op slot gooien maar leuke winkelstraten juist beschermen.’

De opkomst was hoog. Vele kleine en grote eigenaren waren aanwezig. We pikken er een paar uit: zoals Tonny van Kampen, een investeerder in vastgoed. Die is eigenaar van de winkels Number Nine, de Marokkaanse slager, Six and Sons en Blokker. Ook het duo Nannink/Brouwer,  eigenaar van de schoenmaker op de Dijk en de kapsalon This is Happening. ‘We zijn trots op investeringen.’

Winkelstraatmanager Myra Rooymans maakte klip en klaar duidelijk dat het op de Dijk niet goed gaat, maar – schrale troost – in de Utrechtsestraat evenmin. Een pre is dat de Dijk, Utrechtsestraat en Vijzelstraat nog authentieke Amsterdamse straten zijn waar locale en internationale gasten elkaar treffen, waar de geur van Nutella en wafels de sfeer nog niet heeft verpest. Er wonen ook bewoners boven de zaken. Anderzijds is het verontrustend dat er geen einde lijkt te komen aan de hoeveelheid kapsalons en nagel- of beautysalons. Het is het gevolg van twee ontwikkelingen: die dienstverlening is niet via internet te koop en de gemeente heeft een rem gezet op uitsluitend op toeristen gerichte detailhandel en mengformules. Dat beperkt de mogelijkheden.

Er zijn lichtpuntjes. Jan van Beveren van De Key heeft een leeftijdsdiscriminatie ingevoerd voor de woningen, zodat alleen jongeren onder de 28 jaar er kunnen wonen. Dat vergroot de dynamiek in de buurt. (Bovendien spenderen jongeren meer dan ouderen). Bij het leeg komen van een bedrijfspand spreekt De Key een netwerk aan met potentiële geïnteresseerden voor de exploitatie. Een lichtpuntje op de Dijk is ook de komst van 1012INC dat panden van Ymere heeft gekocht en naar creatieve bestemmingen zoekt. Dat was effectief op de Zeedijk.

Het was een volkse leefstraat, zei Matthijs Nelemans, bewoner, advocaat en lid van het Stadsdorp, dat na een diep dal eind jaren negentig opklom en zowaar de Leukste winkelstraat van Nederland werd. Dat imago is door airbnb, drugs en rommel op straat wat afgebladderd. De voorwaarde om de Dijk goed te houden of beter te maken is een integrale benadering: winkels kunnen niet draaien zonder een deugdelijke sociale cohesie, een visie op het winkelarsenaal is nodig.

Albert Heijn

Arjen Klein, nog steeds eigenaar van de omstreden toeristenwinkel op nr. 2, noemde als grote boosdoener de Albert Heijn op het plein die veel kleine middenstanders dood heeft gemaakt. Intussen worden die kleine winkels weggepest door de inspectie. Ze mogen geen vlag ophangen, geen krijtbord neerzetten. De Dijk zou zich moeten richten op de lokale klant en de toerist, vindt hij en verdient meer support van de gemeente. Alice Ernest, Affaire d’Eau en lid van het BIZ-bestuur, meent dat de Dijk niet gebaat is bij ondernemers die kort want onsuccesvol een winkel exploiteren. De omloopsnelheid moet liever niet omhoog, want anders kunnen bezoekers ‘hun’ winkel niet meer terugvinden.

De BIZ hervat daarom binnenkort een Strabo-onderzoek – het laatste dateert uit 1999 – om het profiel van de winkelende consumenten vast te stellen. Een hoopvolle ontwikkeling is dat sommige winkeliers een goed beeld hebben van hun klantenbestand en daar hun aanbod op aanpassen. Een winkel kan ook op de passant en tevens op de toerist gericht zijn zonder dat dat de Amsterdammer tegen de borst stuit. Dat is een delicaat evenwicht, maar er wordt naar gezocht. Een paar voorlopige conclusies zijn er al na deze avond: de openbare ruimte moet rijker en verzorgder, de gemeente moet zich niet zo angstig opstellen en liever meedenken met de buurt en de omleiding van het scooterverkeer kan heilzaam zijn. En misschien wel zo belangrijk: het straatbeeld wordt verrijkt door de bewoning boven de winkels, en door de nabijheid van de bewoonde Houttuinen en de Brouwersgracht. 

De bijeenkomst wordt vervolgd.

jaap/bayu

Jaap Huisman is schrijver/journalist voor o.a. Het Parool en de Groene Amsterdammer, bestuurslid van de Amsterdamse Kunstraad en mede-eigenaar van de deli Bayu aan de Haarlemmerdijk. Bayu is gespecialiseerd in Indonesische lekkernijen.

Deze post heeft 3 reacties

  1. Dankjewel Jaap voor je heldere stuk!

  2. Noem dat maar een lichtpuntje dat woningen boven de winkels uitsluitend aan jongeren verhuurd mogen worden. Op het Bickerseiland wil De Key bij vrijkomende woningen hetzelfde beleid gaan voeren. Daarbij is de aantekening gemaakt dat jongeren vriendencontracten krijgen zodat er meerdere jongeren op een woning geplaatst worden en de woning alsnog een vette huur gaat opleveren van ca € 1500,-. Waarom zouden gezinnen of alleenstaande ouderen uitgesloten moeten worden?

Geef een reactie

Sluit Menu